Estivadas

Sosten al Festenal Interregional de las Culturas Occitanas

FacebookTwitterRssSoundCloud

Collectiu de Sosten a l’Estivada ?

La fin de l’Estivada 2015 aviá daissat en suspens un nombre cèrte de questions e d’interrogacions, dins lo public, los partenaris, los organizators del festenal, dins la prensa, de questions a las qualas degun èra sul moment en mesura de respondre. Zo podèm far ara, al mens en partida, fòrts d’una “nòva libertat retrobada”, segon la tarribla e consagrada perifrasa. E vòl plan dire çò que ditz abitualament : aprèp l’edicion de l’Estivada 2015, la Vila de Rodés, per la votz de son conse e dins una letra tant oficiala que se pòt, exprimiguèt sa volontat de tornar veire la mestresa d’òbra del festenal e d’en tornar prene l’organizacion en regia directa, valent a dire en intèrne. L’associacion Org&Com, qu’assegurava lo supòrt administratiu del festenal dempuèi 10 ans, tant plan coma la còla tota, salariada o pas, que trabalhava sul festenal e qu’o sabiá far, paran doncas la maquina e l’activitat.

A aqueste cambiament radical dins la vida del festenal, cap de motiu foguèt particularament avançat, sonque de rasonetas budgetàrias, dins un borbolh economic que coneissèm totes e que tòca lo monde de la cultura dins son ensemble. Mas i a, plan segur e coma dins cada rompadura, de rasons, que fargan un fialat nogat fin-fin de causas e de consequéncias a las originas de còps foscas e trebolas. Çò segur, e que podèm dire, çò que devèm quitament dire respècte als benevòls e als publics que portèron e acompanhèron fins aquí lo festenal, es que l’estat actual de las causas raja de las marridas relacions e dels problèmas de comunicacion entre la Vila de Rodés e la còla en carga de l’organizacion del festenal, tant plan coma d’un contèxte politicò-economicò-cultural mai global.

Siguem onèstes : l’Estivada èra pas un festenal perfièch (mas es que n’i a solament un ?), d’aquí lo besonh de cada an sul mestièr tornar metre l’obratge, aquò dins de condicions plan sovent malaisadas. Perque òc, las condicions d’organizacions foguèron malaisadas, e s’aclapèron progressivament dempuèi d’eleccions de 2008 que vegèron arribar un novèl director, lo darrièr en data, aquel que capitèt, a la fin finala, de far “melhor amb mens”, per un festenal bracejat al ritme de baissas de subvencions en partida provocadas per un contèxte economic tristós. En partida sonque.

Sens brica de volontat de polemicar, a l’ora que l’estacament a l’Estivada se fa desinteressat, podèm pas far sens agachar coma la degradacion seriosa de las relacions minèt lo festenal. Una degradacion generala, patida per totes los actors del territòri rodanés e belament constatada de còps que i a : de las pichonas incomprenesons de cada jorn entre faseires e decideire als anaments fastigoses, longaruts e inutiles al moment d’avançar d’elements concrets, en passant per de sostens defalhents, de vertadièras crisis de desfisança, la manca d’enveja, de nhaca, las desconeissenças pregondas del fach e dels dorsièrs culturalas aplombadas amb assegurança, las pesuguesas administrativas e las leugierats executivas, e de biais general un calendièr politic plan tròp eslonhat del pichon agenda de l’accion concrèta, tot aurà menat a l’installacion d’un climat deletèri.

Diguem-zo francament : lo mai sovent la maquina virava void. La còla de l’Estivada aurà pauc tastat la reconeissença politica locala del trabalh menat, del desvolopament, de la vida portada al territòri o de sa capacitat a, sus un temps cortet, l’animar. Pièger : amb lo temps un vertadièr dialòg de sords se serà installat, renforçat per la transparéncia o l’abséncia dels interlocutors, la desaparicion o l’abandon progressiu dels darrièrs sostens afirmats al dintre del conselh municipal, la manca d’acompanhament e d’interès del “dorsièr Estivada” per las elegidas successivas a la cultura e l’installacion d’un autòcratisme e d’una fòrça d’inercia absoluts a totes nivèls. Tant d’elements responsables de la precarizacion del festenal, forma efemèra se n’es, e tanben de totes sos salariats e partenaris. Indecisions, frejolum, atissada legitima davant de besucariás debatudas tròp longtemps, tot aurà contribuit a dreiçar d’entravadisses que mascavan lo perpaus e lo sens del festenal, lo condemnant a l’estagnacion, dins l’incapacitat de se porgir los mejans de son necessari desvolopament.

Son pas que d’elements de constat concrets, mas nos gardarem plan de nos replegar sus de regrets. Çò qu’es fach es fach, e sauriá pas èsser desfach. Non, çò que nos anima uèi son de plan realas inquietuds. Las solas valablas : aquelas que concernisson un avenidor comun. Rendem-nos compte un momenton de çò que representa l’Estivada : a l’ora actuala lo sol espaci-temps de cultura e de lenga occitana, lo sol en tot cas qu’amasse tantes partenaris, artistas, associatius, idèias, proposicions…en ofrissent als estatjants del territòri lor pròpi festenal, dins lor vila. Compte tengut de la situacion actuala de l’occitan, compte tengut de la situacion actuala de Rodés, l’importància d’un eveniment coma l’Estivada es vitala. Mai que sa sola subrevida, sa vida dèu èsser guidada per una ambicion e una energia incommensurabla. E tot aquò crentèm d’o veire pas pus. Que la Vila de Rodés tòrne prene lo cordèl, rai. En esperant plan segur qu’aquò li balhe lo vam d’interès que manifestèt pro pauc fins ara. En esperant que desplegue los mejans justes, a la nautor de çò qu’es e dèu èsser l’Estivada. En esperant que capite d’esvitar los escuèlhs inconscientament ligats a la “cultura occitana” e, d’en primièr, la folclorizacion. En esperant qu’age enveja d’aqueste raionament interregional, transfrontalièr, que l’eleve al-delai de Rodés en tot i gardar de raices seguras. En esperant que lo portatge dirècte per de servicis tecnics d’una municipalitat arribe a s’afranquir de sos pròpes limits en tèrmis de realizacion, de decision, d’organizacion. En esperant lo respècte degut als professionals de la cultura, als artistas, als tecnicians que fan fòrs e mòrs de mestièrs vertadièrs, malgrat las rumors persistentas. En esperant que l’Estivada siá e demòre lo festenal de la lenga e de la cultura occitana. En esperant…

De tot aquò, n’avèm a l’ora d’ara pas la coá d’una garantia quitament aprèp qu’una candidata a las eleccions regionalas aja clamat que “l’Estivada demorariá un festenal interregional a Rodés”, una simpla declaracion extracha d’una mar de promesas.

Es per aquò que rampelam totes los ciutadans estacats a l’Estivada, lo festenal interregional de las culturas occitanas, a far valer lors dreches al prèp de la Vila de Rodés, e a manifestar lor sosten amb fòrça e conviccion, en formulant amb nosautres aquestas questions : Qual avenidor per l’Estivada ? Qual contengut ? Qual(s) budget(s) ? Quala ambicion ? Qual projècte ?

Las inquietuds que fasèm valer, e que pensam tanben èsser las vòstras, dèvon menar de responsas claras del monde politic, que deurà assumir sa posicion sus l’avenidor del festenal en tèrra rodanesa e mai generalament sus aquel de la lenga e de la cultura occitana. Serèm atentius, e convidèm tot lo monde a o èsser, a totas las dralhas dobèrtas sus una o de seguidas, a una represa d’aquel projècte, que siá menat a demorar a Rodés, a reviscolar alhors o, perque pas, a se pluralizar.

Desiram que que ne siá lo bon coratge al novèl pòle en carga de l’Estivada a la Vila de Rodés.

Collectiu de Sosten a l’Estivada

Carrat negre

P.S : se nos volètz rejónher, mercés de nos contactar !

Leave a Reply